Beste gemeenteleden,

We willen u hierbij uitnodigen voor een Presentatie over de reis die de commissie Samen Bouwen eind april gemaakt heeft naar Oekraïne en Hongarije.
De avond wordt gehouden op Woensdagavond 10 juni 2026.
Aanvang avond: 19:30 uur in het Open Huis
Iedereen is van harte welkom

 

Onderstaand een korte impressie van de gemaakte reis 

Reis Commissie Samen Bouwen (reis 27-04-2026 t/m 07-05-2026)

Maandagochtend 27 april vroeg vertrokken wij, Dicky en Henk en Regina naar Oekraïne.

Dinsdag hebben we, over slechte wegen, Ds. Atilla Kovacs bezocht in Palagycomoroc. Hij omschrijft de situatie van zijn beide gemeentes als volgt: De situatie is net zo slecht als de weg. Scholen zijn grotendeels onderbezet, Kerkelijk is de gemeente gehalveerd. Alle jonge mannen zijn gevlucht (met hun gezin), verstoppen zich al vaak 4 jaar of ze zijn opgepakt om te vechten.  In zijn gemeente zijn nog maar 7 mannen tussen de 20 en 50 jaar aanwezig, waarvan 2 gehandicapt. Iedereen wil met winst of verlies een einde aan deze vreselijke oorlog.

Hierna doorgereisd naar Ds. Tamas Bernatt in Kisdobrony: Situatie net zo slecht als zojuist vermeld. Mensen worden door de politie voor de kerk of tijdens begrafenis opgewacht en opgepakt als je tussen de 25 en 60 jaar bent. Alleen met een vrijstelling (Dominee en 1 diaken per gemeente hebben dat sinds kort) ben je vrij om te gaan. De gaarkeuken draait op volle toeren. Ongeveer 170 porties per week alles door vrijwilligers. Concluderend kunnen we zeggen: Alle vier de ondersteunde gaarkeukens draaien op volle kracht.

Samenvattend geld voor alle bezochte gemeentes: Veel eenzaamheid en stress onder jonge gezinnen zonder vader (gevlucht, verstopt, militair) en ouderen. Vele inwoners zijn gevlucht, huizen staan leeg, kinderen worden nauwelijks geboren, kerkelijk leven is zwaar door lage kerkgang. Pastors proberen alles te doen wat in hun macht ligt om bij te staan. Bovenal zien we liefde, omarming en vertrouwen op God.

Bezoek Zigeunerkamp Pouchin met Sandor Kovacs.

De woonomstandigheden in het kamp zijn ronduit slecht: 10 personen wonen en slapen op 9 vierkante meter waar het tocht en vochtig is. Heftig om te zien. Toch zijn de kinderen blij: Een leermoment voor ons rijke westen. Ook is er een zigeunerkerkje waar 45 tot 70 personen de wekelijkse dienst bezoeken. Gods werk gaat ook hier door.

Op bezoek bij boer Thomas in Matifalva hebben we gezien dat hij, net als zovelen, werkt op zijn boerenbedrijf continu met de angst opgepakt te worden. Overal grote hekken. Continu wordt er gecontroleerd of er geen politie in de buurt aanwezig is.

In het ziekenhuis in Vinogradov hebben we een afdeling bezocht waar 30 militairen behandeld worden uit de Donbass, Odessa en Luhans aan hun oorlogsverwondingen. Aangrijpende beelden. Ook de gedenkplaatsen van omgekomen vaak jonge militairen zijn aangrijpend en indrukwekkend.

De afgelopen weken waren bijzonder: Lege straten, verlaten huizen, eenzaamheid en angst achter de voordeur. Bovenal vertrouwen op God en altijd een liefdevolle omarming.

We merkten zelf niks van de oorlog, geen drones of luchtalarm hebben we gehoord. We hebben veel verhalen gehoord over de situatie in het land nu het oorlog is. Veel jonge mannen in de leeftijd tussen de 20 en 60 jaar trekken weg uit hun land naar Hongarije, Duitsland of andere landen omdat ze anders opgepakt worden en naar het front moeten. Zo worden families van elkaar gescheiden en dit trekt door heel veel gezinnen heen. Vrouwen die hun mannen een tijd niet zien, opa’s en oma’s die hun zonen en kleinkinderen niet zien. Het was erg aangrijpend deze verhalen te horen. We hebben veel dominees gesproken en de gaarkeukens die wij, via CSB, ondersteunen zijn heel hard nodig. We zijn blij dat we deze steun voort kunnen zetten. Er zijn veel ouderen die deze hulp hard nodig hebben. Ook hebben we kinderhuizen bezocht, meerdere keren per week komen hier nog kinderen bij. Weeskinderen of waar de thuissituatie niet veilig is, om dit te zien is echt erg verdrietig.

 

Namens allen die we ontmoet hebben brengen wij de hartelijke groeten en dank over aan de Hervormde Gemeente Oldebroek.

 

Voordat we gingen was er best spanning, we zijn in vertrouwen op reis gegaan en dat vertrouwen is niet onbeschaamd gebleven.
Dank voor uw gebeden en we danken voor een veilige thuiskomst.
God werkt door talen en verschillen heen.
Hij was en is onze veilige haven.

 

Namens de diaconale commissie Samen Bouwen,